Ücret, işverene tabi ve belirli bir işyerine bağlı olarak çalışanlara hizmet karşılığı verilen para ve ayınlar ile sağlanan ve para ile temsil edilen menfaatlerdir. Ücretin ödenek, tazminat, kasa tazminatı (mali sorumluluk tazminatı), tahsisat, zam, avans, aidat, huzur hakkı, prim, ikramiye, gider karşılığı veya başka adlar altında ödenmiş olması veya bir ortaklık münasebeti şeklinde olmamak şartı ile kazancın belli bir yüzdesi şeklinde tayin edilmiş olması onun mahiyetini değiştirmemektedir. Gelir Vergisi Kanununda sayılı yedi gelir unsurundan biri olan ücretler, esas olarak GVK’nun 103’üncü maddesindeki tarife üzerinden tevkif suretiyle vergilendirilmektedir. Ücretler vergi kanunlarında yapılan değişikliklerle bir dönem beyana tabi tutulmuş, bazı dönemler de ise tevkif suretiyle vergilendirlenler beyan dışı tutulmuştur. Son olarak 4842 ve 4962 sayılı Kanunlarla yapılan değişikliklerle ancak, tek işverenden alınmış ücretler beyana tabi tutulmamış, birden fazla işverenden alınan ücretlerin, yıllık gelir vergisi beyannamesi ile beyan edilmesi öngörülmüştür. Yazımızda ücret geliri elde edenlerin beyanname verme mükellefiyetleri ile ilgili açıklamalar yapılacaktır.