TARİH ARALIĞI

Başlangıç Tarihi
Seç
Bitiş Tarihi
Seç

ARANACAK KRİTER

Kriter Seçin
Makale Başlığında

ARANACAK KELİME

Örnek “vergi mevzuatı”

TEK İŞVERENDEN ALINAN VE TEVKİF SURETİYLE VERGİLENDİRİLEN ÜCRET GELİRLERİNE İLİŞKİN BEYANNAME VERME İMKÂNININ GETİRİLMESİ: ‘ADİL VERGİLENDİRME İLKESİ YÖNÜNDEN DEĞERLENDİRME

Mart 2020 Sayı 378

ÖZET

Bu çalışmada, gerçek kişiler tarafından bir takvim yılı içerisinde elde edilen ücret gelirleri için beyanname vermeme şartlarını düzenleyen 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 86/1-b hükmünde 7194 sayılı Kanunun 15’inci maddesiyle 01/01/2020 tarihinden itibaren elde edilen gelirlere uygulanmak üzere yapılan değişiklikler ele alınmıştır. Bu bağlamda, söz konusu yeni düzenlemeler genellik, eşitlik ve mali güce göre vergilendirme gibi anayasal ilkelerin tamamını ilgilendiren adil vergilendirme ilkesi kapsamında incelenmiştir. Çalışma kapsamında, öncelikle mevzuat değişikliği sonrasında beyanname vermeme şartlarında ne gibi değişiklikler yapıldığına ve akabinde GVK 86/1-b hükmü üzerinde daha önce var olan tartışmalı konuların çözüme ulaşıp ulaşmadığına dair ayrıntılı incelemeler ve değerlendirmeler yapılmıştır. Yapılan açıklamalar ve irdelemeler neticesinde ise, irdeleme konusu hükmün bir kısım mükellefler açısından yeni bir yükümlülük (külfet) bir kısım mükellefler açısından ise yeni bir imkân (nimet) olarak sonuç doğuracağı kanaatine varılmıştır. Buna ilaveten çalışmada; beyan usulü vergilemenin öncelikle bir imkân olarak tüm ücret geliri sahiplerine ihtiyari şekilde sunulmasının gerekli olduğu, ancak belli şartların varlığı halinde de beyan usulünün zorunluluk taşımasını sağlayan ayrı bir düzenlemenin varlığının yerinde olacağı, aksi durumda ise maddenin mevcut haliyle Anayasanın 10. maddesinde yer alan eşitlik ve 73. maddesinde yer alan mali güce göre vergilendirme ilkelerine aykırılık teşkil edeceği sonuçlarına varılmıştır.

Anahtar Kelimeler: Ücret Geliri, Gelirin Beyanı, Vergilemede Eşitlik, Vergi Adaleti

Jel Sınıflandırması: H23, H24,H29, K34

THE NEW OPPORTUNITY GIVEN TO THE INCOME TAX PAYERS TO SUBMIT TAX RETURN FOR WAGES EARNED FROM ONLY ONE EMPLOYER AND SUBJECTED TO WITHOLDING: THE EVALUATION IN TERMS OF TAXATION EQUITY

ABSTRACT

In this paper, we discussed the amendments made in article 86/1-b of Income Tax Law No. 193 via article 15 of the Law No.7194 concerning the conditions of no tax return that will be issued for wage income earned by real persons later than 01/01/2020 within a calendar year. In this context, the said new amendments are evaluated within the scope of fair trial principle which is entirely related to other constitutional principles such as generality, equality and taxation according to ‘ability to pay’. Within the scope our work, first of all the legislative changes regarding the conditions of non-declaration and subsequently some particular analyzing and considerations are made regarding the issues that has been stipulated in the article 86/1-b of Income Tax Law for many years. As a result of all these comments and studies, we reach the conclusion that the new regulation bears legal consequences for certain parts of tax payers as burden and new opportunity for another tax payer group. In addition to this, it should be enable for the all wage earner to submit tax return as an optional taxation method, but also a provision imposing the obligation to submit tax return when certain conditions occurred needs to be inserted into law, otherwise the current article 86/1-b of Income Tax Law generates contrariety to the principle of equality set out in article 10 and taxation according to ‘ability to pay’ set out in article 73 of the Constitution are the main conclusions of our study.

Keywords: Wage Income, Income Statement, Equality in Taxation, Tax Justice

Jel Classification: H23, H24,H29, K34

Devamını okumak ve yorum yapmak için giriş yapmalısınız!